opvoeden,  ouderschap,  peuter

Dingen die je hoort als je kind in het openbaar een driftbui heeft

Je moet er geen aandacht aan geven. Daar wordt het alleen maar erger van.
Ik geef liever aandacht aan mijn kind dan aan ongewenste adviezen van mensen die ons niet kennen, maar bedankt.

Je moet wel grenzen stellen, anders houdt dit gedrag nooit op.
Mijn grens ligt wat hoger dan die van jou denk ik. Ik kan gewoon heel veel hebben.

Is hij altijd zo?
Nee hoor, alleen als hij een paar energydrankjes op heeft, hoezo?

Ze is boos hè!
Oh, nu je het zegt! Ik vroeg me al af waarom ze zo krijsend over de grond rolde.

Je zou hem toch achter het behang plakken!
In de muur inmetselen lijkt me een beter idee.

Als míjn kind zo zou doen, zou ik dat niet accepteren. Ik zou er korte metten mee maken.
Ik vind het juist leuk dat ze zo doet. Dan krijgen we lekker veel aandacht.

Je moet hem gewoon leren dat hij rustig naast je moet lopen.
Oooh, is dat het. Wat stom, nou heb ik hem al geleerd dat hij woedend over de grond moet rollen, maar dat was dus niet goed?

Is er thuis misschien iets gebeurd?
“Ja, ze moest haar jas dichtdoen.”

Je zou hem moeten laten onderzoeken. Misschien heeft hij wel ADHD.
“Dat hebben we gedaan. De psychiater zei dat wij gewoon niet kunnen opvoeden.”

Het is gewoon aandachttrekkerij.
Dat klopt, hij krijgt alleen maar aandacht als hij zich krijsend op de grond werpt.

Mijn buurjongen was ook zo, maar die is heel erg veranderd sinds hij een pilletje slikt.
Ik geef hem iedere ochtend XTC, maar dat werkt niet echt geloof ik.

Pittig hoor, zo’n kind.
Het kind valt wel mee, maar al dat ongewenste commentaar dat ik krijg, pff.

Waarom neem je hem dan mee als je boodschappen doet?
Ik heb hem één keer thuisgelaten, maar toen brak hij daar de tent af. Was ik vergeten hem in de bench te doen, haha, zó stom van me!

Je moet haar gewoon laten uitrazen, daar leert ze van.
Dat hebben we een keer geprobeerd, maar na drie dagen stonden de buren boos voor de deur.

Sommige ouders gaan, als hun kind zo doet, óók over de grond rollen. Dan houdt het kind meteen op.
Heb ik laatst ook gedaan. Ik mocht van mijn man niet eens een ijsje. Mooi dat het niet werkte.

Je laat hem toch niet zo liggen? Straks nemen ze hem mee!
Ze brengen hem vast heel snel weer terug.

Misschien krijgt ze wel te veel suikers binnen. Ze is ook een beetje dik.
We geven haar alleen maar sla, dus dat kan het niet zijn.
(Maar het is toch niet goed dat ze zo dik is?
Ach, waarom zou ik me daar druk over maken. Er zijn genoeg kledingmerken met een speciale lijn voor kinderen met morbide obesitas.)

Een bezoek aan de kinderfluisteraar kan heel helpend zijn.
Daar zijn we geweest, maar mijn kind schreeuwde zo hard dat het gefluister niet te horen was.

Hij heeft z’n dag niet, zeker?
Zeg maar gerust z’n jaar.

Wat zielig!
Ja ik vind het ook heel zielig. Voor mij.

Laat je wel genoeg merken dat je van hem houdt?
Tuurlijk. Als hij op de grond ligt te schreeuwen zeg ik tenminste nog tegen andere mensen dat ze moeten oppassen dat ze niet over hem struikelen (voor het geval ze doof zijn). Anders zou ik wel gezegd hebben: geen idee wie dat kind is, maar hij blokkeert het pad.

Je moet gewoon doen of je doof bent!
Wat zei u?

Misschien moet je zelf in therapie gaan, het kan ook door jou komen dat ze zo doet.
Mijn psychiater zei dat ook. Toen heb ik hem geslagen. Hoe durft hij.

Lees ook: Mijn peuter is een driftkikker

19 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *