baby,  ouderschap

Rare dingen die moeders te horen krijgen

Aan verschillende moeders vroeg ik of ze na hun bevalling weleens rare opmerkingen gekregen hadden.
De reacties waren overweldigend.
Hieronder de meest opvallende uitspraken die pasbevallen moeders te horen kregen.

En? Wat is het geworden?
Huh? Een baby.

Op wie lijkt ‘ie?
Op een kruising tussen E.T. en m’n opa.

Hij huilt wel veel hè.
Eigenlijk is dit de eerste keer dat hij zo huilt. Misschien mag hij je niet of zo. Raar zeg.

Je had toch al een jongen en een meisje, waarom wilde je eigenlijk een derde?
We hoopten dat het dit keer een Chineesje werd, dat hadden we nog niet.

Maar dat is toch een jongensnaam?
(Bij een meisje.)

Klopt, maar we wilden iets unieks. Voor een jongen hadden we Priscilla in gedachten.

Nou, je hoeft niet te twijfelen wie de vader is.
Niet meer nee. Ik was wel een beetje bang hoor, tijdens de zwangerschap.

Is het een meisje?
Nee, het is een jongen, maar we hadden zo graag een meisje willen hebben dat we hem een roze jurkje aangetrokken hebben. Hoezo?

Wat zie je er moe uit. Je moet ook gaan slapen als de baby slaapt.
En opruimen als de baby opruimt, zeker.

Alweer zwanger zie ik! Wanneer ben je uitgerekend?
Over een maand. Leuk hè, dan schelen ze maar zes weken. Hebben ze lekker veel aan elkaar.

Had je veel pijn tijdens de bevalling?
Nee joh. Niks van gevoeld.

Wanneer komt de volgende?
Om vier uur, dus ik hoop eigenlijk dat je voor die tijd weg bent.
Oh… je bedoelt de volgende báby! Sorry.

Tegen een moeder die een kind van een donor heeft:
Hoe heb je dat dan gedaan?
Hoe heb jij het eigenlijk gedaan, op z’n Frans of gewoon in missionarisstandje?

Wel sneu dat ze opgroeit zonder vader.
Ja, echt heel zielig. Maar gelukkig groeit míjn kind wél ruimdenkend op.

Tegen een moeder met een donkerder huidskleur dan haar kind:
Hoe kom jij aan zo’n blank kind?
Nou, ik had eerst een donkerbruine, maar mijn buurvrouw wilde heel graag een bruin kindje, dus hebben we geruild.

Tegen een moeder met een lichtere huidskleur dan haar kind:
Hoe kom je aan zo’n donker kind? Geadopteerd zeker?
Nee, gewoon meegenomen uit de supermarkt, ik vond haar zo schattig.

Tegen een moeder die alleen kinderen van hetzelfde geslacht heeft:
Wat jammer dat het wéér een jongen is.
Ja, echt wel. We hoopten dit keer eigenlijk op een aapje.

Weer een meisje? Nu wil je zeker nog een vierde?
Ik denk dat ik deze gewoon ergens probeer te ruilen.

Tegen een moeder die op jonge leeftijd een kind kreeg:
Ben je niet een beetje jong om al moeder te zijn?
Hmm ja, nu je het zegt. Misschien moet ik hem toch maar opgeven voor adoptie.

Was het een ongelukje?
Nee, een gelukje.

Was het wel gepland?
Jazeker, ik heb negen maanden de tijd gehad om van alles en nog wat te plannen. Hoezo?

Jij bent nog te jong om haar luier te verschonen.
Oké. Dan wacht ik er wel een paar jaar mee. Tussen haakjes, weet je een goede crème tegen extreme luieruitslag?

Maar je bent hartstikke jong, je hebt helemaal geen ervaring.
Oh, dat was ik even vergeten. Mensen die tien jaar later hun eerste kind krijgen hebben wél bakken ervaring natuurlijk.

Tegen een moeder met een tweeling:
Hoe deed je dat?
Gewoon, twee keer heel snel achter elkaar.
Maar dat kunnen niet alle mannen hoor. Daarom zie je ook niet zoveel tweelingen.

Nu ben je zeker direct klaar.
Ik wil eigenlijk ook nog een drieling.

Ze lijken niet op elkaar; is ’t wel een échte tweeling?
Nee, een halftweeling; ze hebben verschillende vaders.

Lees ook: Dingen die je hoort als je kind in het openbaar een driftbui heeft

Tegen een moeder met een groot gezin:
Past het wel in de auto?
Eentje gaat op het dak en eentje fietst erachteraan. Maar we wisselen het wel af natuurlijk.

Waar slapen ze dan?
Huh, wat een gekke vraag. In hun bed.

Hoe doe je dat?! Ik vind twee al veel.
Ik vind twee echt súperweinig. Verveel je je niet?

Zijn ze allemaal van één vader?
Nee, ze hebben alle vier drie verschillende vaders.
(Ja, daar moet je even over nadenken hè? Ik ben er zelf ook nog niet uit hoe dat precies zit.)

Word je niet gek van zoveel kinderen?
Jawel. Het is even afwachten waar eerder plek is: in het kindertehuis of in het gekkenhuis.

Tegen een moeder met één kind:
Vind je dat niet egoïstisch tegenover je kind?
Vind jij het niet egoïstisch tegenover je kind dat je hem ongevraagd hebt opgezadeld met een broer/zus? Jouw kinderen maken heel vaak ruzie, toch?

Een enig kind, wat zielig.
Niets zieligs aan. Ik was zelf ook een enig kind volgens mijn ouders. En mijn broertje ook.

Tegen een moeder met een baby die veel huilt:
Anita en Freek hadden ook zo’n vervelend kind.
Aha. (Huh? Wat?!)

Het wordt alleen maar erger als ze ouder worden.
Ik dacht al zoiets. De mensen die op kraamvisite komen zijn bijna allemaal boven de dertig. En de meesten zijn echt een pain in the ass. 

12 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *