kinderen,  ontwikkeling,  school

De juf is een verschrikkelijk mens

Mijn dochter zit sinds kort op de kleuterschool. En ze heeft echt een verschrikkelijke juf.
Althans, dat probeert mijn dochter mij wijs te maken, in de hoop dat ze dan thuis mag blijven.
Tijdens het middageten zitten we aan tafel. Ze vertelt: “We gingen verstoppertje doen. Alle kindjes mochten meedoen, behalve ik.”
“Oh ja?” zeg ik.
“Ja,” vervolgt ze. “Juf zei: alleen kinderen die al 5 zijn mogen verstoppertje doen. Maar alle kinderen van 4 speelden ook mee. Ik was de enige die niet meedeed. Dat was echt stom van juf.”
“Nou, wat stom zeg,” beaam ik.
“En ik moest van juf mijn héle beker leegdrinken,” gaat ze verder.
Het is toch wat.
Dochter neemt een slok thee en hervat: “De juf ging expres aan mijn jurk trekken om hem kapot te maken. En mijn appel moest ik helemaal opeten. Ook de pitjes!”
Omdat ik niet onmiddellijk reageer, doet ze er een schepje bovenop: “En zelfs het stokje!”
Nou nou, die juf. Eucalypta is er niks bij.
“Ben jij soms aan het jokken?” vraag ik, terwijl ik probeer te bedenken of ik misschien vergeten heb haar te vertellen dat jokken niet mag. En of ik er überhaupt wel aan gedacht heb om haar op te voeden voordat het te laat was.
“Juf doet toch ook weleens léuke dingen?”
“Nee hoor,” vindt mijn dochter. “Ze doet alléén maar stom. Ik moest van haar ook nog ananas eten. En dat lust ik helemaal niet.”
Ze gaat wel ver hoor, die juf. Een kind dwingen om ánanas te eten. Godgeklaagd gewoon.
“En?” vraag ik, “heb je het opgegeten?”
“Het was echt heel vies. Maar ik heb het wel gegeten,” is het antwoord.
Joepie! Mijn kind heeft netjes haar ananas gegeten toen juf dat vroeg.
Zie je nou wel dat ik kan opvoeden! Het is in ieder geval bij dít kind niet helemáál mislukt. “En weet je wat ik niet eens mocht van juf?” gaat ze met volle mond verder.

“Ik mocht niet eens een schéét laten in de klas!”

Lees ook: Wat ik zeg versus wat mijn dochter hoort

2 reacties

  • Carolien

    Ja ,herkenbaar. De oudste kon me nog wel eens zover krijgen dat ik me zorgen maakte en op hoge poten naar school liep. Bij de jongste weet ik beter. Moet wel zeggen dat mijn ondervragingstechnieken in de loop van de jaren ook wel verbeterd zijn. Soms is er namelijk wél iets aan de hand.

    • amberblogt

      Haha! Mijn dochter kan je met een stalen gezicht wijsmaken dat ze zojuist een paarse hond met een gevorkte staart zag – en dan zó overtuigend gaan huilen als je haar niet gelooft dat je daadwerkelijk aan jezelf gaat twijfelen. 😀

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *