feesten

Kerstdiner op school? Ik maak niks!

Het kerstdiner op school is in aantocht.
Ieder jaar vind ik het weer spannend: zal het deze keer lukken om mijn naam te schrijven bij ‘vier pakken appelsap’?

Of ben ik te laat? Straks is het enige op de lijst waarvoor niemand zich nog ingeschreven heeft een uitgebreid diner met hors-d’oevres.
Twee jaar geleden had ik geluk en kreeg ik de komkommers. Omdat ik er toch iets leuks van wilde maken, had ik het plan opgevat om er kerstboompjes van te fabriceren. Maar op het moment suprême was ik ziek en al heel blij dat ik het voor elkaar had gekregen om de komkommers in schijfjes te snijden zonder dat ze onder het snot zaten.
Vorig jaar was ik helemaal content met mijn opdracht, want toen had ik de kinderchampagne. Om half 5 rende ik met de kinderen in mijn kielzog nog even gauw naar het winkelcentrum omdat ik het vergeten was.
Stomtoevallig zagen we daar de vader van Daniël, een klasgenoot van mijn dochter, die de Chinees binnenliep.
Snel ging ik de supermarkt in, pakte een fles kinderchampagne uit het schap, moest een kwartier in de rij bij de kassa staan omdat iedereen kennelijk dacht dat donderdagavond rond etenstijd een prima tijd was voor de kerstboodschappen, rekende af en ging weer naar buiten, waar de vader van Daniël net met een tasje in zijn hand de Chinees uit kwam.
In de klas van mijn dochter stond voldoende eten en drinken voor drie kerstdiners in acht klassen.
Ik zette de kinderchampagne tussen een schaal kerstkoekjes in de vorm van peperkoekmannetjes van de moeder van Rosalie en een bord met blokjes kaas van Pien.
De moeder van Lotus en Indigo vertelde dat haar bijdrage bestond uit spelt­wraps met quinoa, sjalotjes en zwar­te­bo­nenspread, alles glutenvrij uiteraard.
Anne-Fleurs moeder had zich ontfermd over de desserts; er was keuze uit crème brûlée of sorbets met een parfait van bourbon-vanille en een saus van gearomatiseerde frambozen en bladgoud, als ik het tenminste goed verstond.
De oma van Rivelinio had frikandellen gebakken.
En de vader van Daniël kwam zelfgemaakte loempia’s brengen.
Anderhalf uur later mochten we de kinderen weer ophalen en was er nog genoeg eten en drinken over voor een heel weeshuis.
Niet zo gek, als je bedenkt waar tegenwoordig allemaal rekening mee moet worden houden.
Islamitische kinderen eten geen varkensvlees.
Hindoestaanse kinderen eten geen rundvlees.
Vegetarische kinderen eten überhaupt geen vlees.
Kinderen met een lactoseintolerantie mogen geen melkproducten.
Geen suiker voor de kinderen met diabetes.
Geen graanproducten voor de kinderen met een glutenintolerantie.
Geen noten.
Geen kleurstoffen.
Geen prik.

Dit jaar maak ik lekker niks.
Voor de kinderen met anorexia.

Lees ook: Kerst met kinderen: verwachting versus realiteit

een reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *