winkelen

“Mam, ben jij al achttien geweest?”

In de supermarkt met mijn oudste zoon.
Hij leest: “Wij verkopen geen alcohol aan jongeren onder de achttien.”
Verschrikt kijkt hij in het winkelkarretje.
“Mam! Je hebt wijn in je kar. Ben jij eigenlijk al achttien geweest?”
(Euh. Ja jongen. Kijk maar naar m’n rimpels.)
Even later vraagt de caissière: “Mag ik juh leeftijd weten?”
“Hè, hoezo?” vraag ik onnozel.
“Omdat juh alcohol koopt.”
Mijn zoon vraagt: “Mam, wat is er?”
“Ik moet even bewijzen dat ik geen tienermoeder ben,” zeg ik, lichtelijk verontwaardigd.
Ik weet heus wel dat ik er vrij kinderachtig uitzie, maar de caissière kan toch wel nagaan dat ik geen kind heb gekregen op de basisschool?
Dus ik zeg: “Ik ben 23.” (Wat een pertinente leugen is.)
Ze knikt en gaat stoïcijns verder met boodschappen scannen.
Maar ík ben nog niet uitgepraat.
Ik: “Mag ik jou ook even vragen wat je leeftijd is? Ben je eigenlijk wel oud genoeg om alcohol te mogen verkopen?”
“Ik ben negentien, mevrouw.”
“eEjJj!!” zeg ik, “uT gEeFt NiX hOor. TsJ1L!!”

Lees ook: 12x hoe doen andere ouders dat?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *